ప్రణయం

వెన్నెల మాసిపోకుండా
మల్లెలు వాడిపోకుండా
వయసు ముడేసుకున్న మొహం ఆరిపోకుండా

అడుగులు వీడిపోకుండా
ఆశలు వీగిపోకుండా
నులివెచ్చని దాహంలా
చిలిపి కోరిక ఒకటి చల్లారి పోకుండా

అంతా వింతగా
మళ్ళీ కొత్తగా
ప్రణయం ఎందుకు పిలిచిందో
ముసి ముసి నవ్వులతో
తారలెందుకు మెరిసాయో బిడియంగా

 
మట్టిలో ఇంకిన వాన చుక్కలా
గాలితో కలిసి వీచిన  గంధంలా
పూవులో ఒదిగివున్న తేనె బొట్టులా
మధువులో దాగున్న తెలియని మైకంలా
ఒకరిలో ఇంకొకరం ఒంపుకున్నాక

చెరో సగం మనమయినా
ఒక్కటిగా పారుతున్న ప్రణయం కాదంటావా